NederlandsEnglishEspagnolFrancais
[ home ][ vorige pagina ]
 

Herdenking vliegramp Zanderij indrukwekkend

Ook dit jaar vond, zowel in Suriname als in Nederland, op 7 juni de herdenking plaats van de vliegramp op Zanderij. In 1989 stortte daar een SLM-vliegtuig neer. Hierbij kwamen 176 mensen om het leven; slechts dertien passagiers overleefden de ramp.

Het herinneringsmonument gemaakt door Guillaume Lo-a-njoe.

Josée Netten, beleidsmedewerker bij Stichting Impact, was onder de meer dan 130 aanwezigen in Amsterdam en doet verslag.


Herdenking vliegramp Zanderij indrukwekkend

In Nederland is de herdenking van de vliegramp sinds 1996 in handen van Stichting Kleurrijk, waar zowel nabestaanden, een overlevende en betrokkenen deel van uitmaken. De herdenking begon dit jaar in de namiddag met een oecumenische herdenkingsdienst in de Gereformeerde Kerk in Amsterdam Centrum. In de preek van de Molukse dominee Mozes Tahitu stond centraal dat wanneer er obstakels op het pad van de mens komen, zoals bij deze vliegramp, de nabestaanden (nog steeds) vol met vragen kunnen zitten. Het gaat hierbij niet louter om antwoorden krijgen. Essentieel bij dit vraagproces is dat men zich gesteund kan voelen door God en dus God als bondgenoot kan ervaren.

Jongeren volgend jaar actiever

Tijdens de dienst namen ook drie jongeren het woord. Volgend jaar - bij de vijftienjarige herdenking - willen zij actiever meedoen. Zodat ook voor hen de herdenkingsdag een moment is waarop zij, op hun manier, met elkaar het geleden verlies kunnen herdenken en kunnen werken aan de toekomst.
Andere jongeren werden daarop uitgenodigd het komende jaar mee te doen. Stichting Impact is gevraagd om, indien nodig, hierbij voor ondersteuning te zorgen.
Naast de pandit T. Oedit Doebe en gedichten was er muziek: percussie, liederen, een fluitorkest door de Jongeren van de Molukse Evangelische Kerk uit Lunteren en orgelmuziek van Bach.

Verwerkingsproblemen

Het thema van de herdenking: Nooit meer als vroeger, naar de zin van het heden.

De voorzitter van Stichting Kleurrijk, Marlea Kogeldans, ging vervolgens in op het feit dat de getroffenen van het begin af aan veel steun en troost bij elkaar hebben kunnen vinden. Zowel overlevenden, nabestaanden als betrokkenen zijn zo in de loop der jaren tot een bijzondere 'familie' verworden, die zich tijdens de herdenkingsdagen weer met elkaar verbonden voelt. Ze gaf ook aan dat tot op de dag van vandaag er nabestaanden zijn die nog steeds in sterke mate de gevolgen van de ramp ervaren. Met name sommige kinderen, die op jonge leeftijd een familielid of vriend verloren, blijken het verlies, naarmate ze ouder worden, (nog) niet verwerkt te hebben. De overgebleven ouder of andere familieleden, zelf ook nabestaanden, voelen zich niet altijd bij machte (continu) adequaat op hun vragen en gedrag te reageren.

Open podium

Vervolgens ging men naar het vlakbij gelegen herinneringsmonument op het 's Gravenzandeplein. Het monument, gemaakt, door Guillaume Lo-a-njoe, is een kleine drie meter hoog, en bestaat uit drie elementen van aluminium, de belangrijkste grondstof van Suriname. De drie elementen sparen samen een figuur uit die symbool staat voor de bevrijding van lichaam en geest van de slachtoffers van de vliegramp. Een granieten bank biedt de nabestaanden rust bij het herdenken van hun verloren geliefden.

De herdenking vond in Amsterdam plaats in de Gereformeerde Kerk en op het 's Gravenzandeplein.


Naast het monument stond een klein podium opgesteld, waar degenen die daar behoefte toe voelden, de anderen deelgenoot konden maken van wat er, ook nu nog, bij hen leeft. Een ontroerend gedicht, een 'gebroken', emotioneel lied over verlies en steun van God, een filosofische woord over wat men van de overleden vader heeft geleerd en in de praktijk brengt en een tirade over het in gebreke blijven van verantwoordelijken vonden hier hun weg naar de toehoorders. Verder was er muziek van de bands De Zonnebloem en de Kawinaband De Draverboys.

Nabestaanden nemen het woord op het open podium.


De band De Zonnebloem.


De opvoering van een moderne Hindoestaanse dans bij de samenkomst 's avonds in de Gereformeerde Kerk in Amsterdam.

Nadat ook nog bloemen en kransen waren gelegd bij het monument, keerde men terug naar de kerk.
Hier trof men elkaar weer bij een gezamenlijk maal, praatte men bij, steunde men elkaar en had men aandacht voor het open podium. Ook nu vonden getroffenen en betrokkenen een manier om hun ervaringen, emoties en gedachten vorm te geven. Onder andere door middel van moderne Hindoestaanse dans, gedichten en een Surinaams lied.
Tegen 21.30 uur stroomde de kerk langzaam leeg, een indrukwekkende en ontroerende ervaring achterlatend. De nabestaanden gingen weer huiswaarts, veelal vermoeid maar ook weer gesterkt door de ontmoeting met de 'verworven familie'.

Suriname

Mevrouw Kogeldans vertelde tijdens de herdenking dat ook bij het herinneringsmonument in Suriname de ramp herdacht werd, onder meer door de Suriprofs (de uit Suriname afkomstige profvoetballers) die op dat moment in Suriname waren. Onder de 176 doden van de vliegramp bevonden zich namelijk ook veertien voetballers en een trainer van het Kleurrijk Elftal. Enkele van de huidige Suriprofs die toen bij het Kleurrijk Elftal speelden, ontsnapten in 1989 om uiteenlopende redenen aan de doemvlucht.

naar boven
spacer
© impact-kenniscentrum 2005-2008