Herdenking aanslagen Londen

Op 7 juli 2006 was het precies een jaar geleden dat Groot Brittannië werd opgeschrikt door terreuraanslagen in de hoofdstad Londen. Deze aanslagen eisten de levens van 52 mensen die op die bewuste ochtend met het openbaar vervoer reisden.
Tijdens de ochtendspits bliezen vier mannen zich op in drie metrotreinen en een dubbeldekker. Groot Brittannië en de rest van de wereld reageerde geschokt.
Een dag na de aanslagen opende het 7th of July Assistance Centre zijn deuren. Getroffenen en overlevenden kwamen aanvankelijk met veel praktische vragen naar dit hulpcentrum. In september, een paar maanden na de aanslagen, werden de psychosociale gevolgen zichtbaar. Het centrum had een telefonische hulplijn geopend die vierentwintig uur per dag en zeven dagen per week bereikbaar was. De hulplijn is ook nu weer in bedrijf. Volgens de hulpinstantie zijn er ook nu een groot aantal telefoontjes binnengekomen.
De herinneringen aan, en de herdenking van de aanslag brengen een hoop emoties en spanningen los.
Voor meer informatie zie: www.7julyassistance.org.uk

Met een dag van gebed en herdenking stonden de Britten een jaar na dato stil bij de aanslagen.
De herdenkingen vonden onder andere plaats op metrostation King"s Cross, waar bloemen neergelegd werden door burgemeester Ken Livingstone. Dit gebeurde om precies tien voor negen, het tijdstip dat de explosies in de drie metrotreinen plaatsvonden, het station was de locatie waar de vier daders afscheid van elkaar namen en op weg gingen naar hun macabere doel.

Premier Tony Blair zei dat de herdenking een kans was voor de natie om samen te komen. Het was een dag was om troost en ondersteuning te bieden aan degenen die geliefden waren verloren of zelf betrokken waren op die verschrikkelijke dag.

Aan het eind van de ochtend werden herdenkingsplaquettes onthuld op de vier plaatsen waar de terroristen hun dodelijke werk deden en op het station King"s Cross. Het hoogtepunt van de herdenking was de landelijke stilte die om 12.00 uur gedurende twee minuten in acht werd genomen.

Ook konden de nabestaanden van de slachtoffers en overlevenden van de aanslagen een besloten kerkdienst bijwonen.
De pijnlijkste confrontatie met hun verlies volgde later op de middag tijdens een herdenkingsdienst in Regent"s Park. Daar werden de namen van alle slachtoffers voorgelezen en werden door de nabestaanden van de slachtoffers gedichten voorgedragen.
Bovendien vond daar de ontmoeting plaats tussen de moeder van een van de slachtoffers en de moeder van Hasib Hussain, die de dubbeldekker opblies. Samen willen zij het terrorisme hekelen.

Bronnen: Trouw, 7 juli 2006

Het belang van herdenken

Herdenken is een universeel verschijnsel. Het verbindt verleden, de dag van vandaag en toekomst.
Mensen kijken terug naar wat er gebeurd is, en denken aan wie zij moeten missen en aan wat men zelf sinds de bewuste gebeurtenis heeft meegemaakt. Herdenken gebeurt meestal niet alleen, zodat er solidariteit kan zijn, contact, uitwisseling, en begrip. Waar verdriet en andere gevoelens gedeeld worden kunnen mensen elkaar steunen en kracht op doen voor de toekomst. Dit alles is een wezenlijke basis voor herstel.
Herdenken gaat samen met gedenken. Dit bevat ook een bezinningselement. Hierdoor is de invloed van herdenken veel groter dan alleen voor de cirkel van directe betrokkenen.
Herdenkingstekens of monumenten geven uitdrukking aan het bovenstaande.
Ze vormen een uitdrukking van het respect voor het leven van individuen, en kunnen de traumatische gebeurtenis uit het verleden en de getroffenen daarvan een plek in de geschiedenis geven, een eigenstandige plek in de publieke ruimte. Voor de nabestaanden vormen ze een plek van troost. Het bezinningselement komt tot uitdrukking doordat een herdenkingsteken een plek van overdenking is, een symbool, ook voor anderen dan directe betrokkenen.