Gewonden

Mensen die gewond zijn geraakt in een aanslag krijgen vaak te maken met langdurige en/of blijvende gevolgen op verschillende vlakken. Gewonden doorlopen een ander herstelproces (fysiek en mentaal) en kunnen andere problemen ontwikkelen dan mensen die niet gewond zijn geraakt.

 

Zoals je in de afbeelding hierboven ziet kunnen er veel gewonden vallen bij een aanslag. Deze mensen belanden in zorgsystemen, bijvoorbeeld in het ziekenhuis of later in een revalidatiekliniek. Ervaringen uit het buitenland lieten zien dat de gewonden in het ziekenhuis in de eerste weken minder betrokken waren bij hulpverleningsactiviteiten. Ze konden bijvoorbeeld niet aanwezig zijn bij de eerste herdenkingen en kregen in mindere mate de brede maatschappelijke steun mee. In de tabel hieronder staan een aantal aandachtspunten met tips. Denk er bovendien aan om in de planvorming al afspraken te maken met ziekenhuizen in de regio, zodat zij goed voorbereid zijn op de nazorgactiviteiten.

In de eerste week hadden de jongeren in het ziekenhuis weinig besef van wat er was gebeurd en wat ze was overkomen. Bovendien hadden ze te dealen met hun verwondingen, iets waar ze voor altijd mee moeten leven. Het grootste probleem was dat iedereen verder met elkaar praatte en dat er van alles voor de getroffenen was georganiseerd. Maar zij hadden niets, ze waren alleen in een kamer in een ziekenhuis, terwijl juist zij de rest van hun leven met de gevolgen moesten dealen.

Focusgroep Noorwegen

 

Kenmerken

Aanbevelingen

De kans om PTSS te ontwikkelen is groter bij gewonden en blijft vaak langer aanwezig.

Monitor gewonden voor een langere periode (minstens een jaar) en wees pro-actief in het aanbieden van hulp aan en/of verwijs naar informatie.

Gewonden kunnen langere tijd in het ziekenhuis liggen, waardoor ze veel nazorgactiviteiten niet van dichtbij mee maken. Soms zijn ze zelfs niet eens op de hoogte dat er activiteiten plaats vinden.

Organiseer nazorgactiviteiten in gezamelijkheid met de zorgverlening. Kijk bijvoorbeeld wat de mogelijkheden zijn van geestelijk verzorgers om in het ziekenhuis een herdenking te organiseren.

Ziekenhuizen kunnen een grote toeloop van media verwachten. Journalisten gaan mogelijk over ethische grenzen heen en gaan actief op zoek naar slachtoffers en hun naasten.

Stel iemand verantwoordelijk om gewonden en hun naasten te beschermen voor overmatige media-aandacht.

Met name gewonden met een blijvende handicap moeten veel aanpassen in het toekomstig dagelijks leven en zullen langere tijd kampen met de fysieke gevolgen van de aanslag.

Ondersteun gewonden bij het aanpassen van hun toekomstperspectief, door middel van onder andere financiële en werk-gerelateerde hulp en ondersteuning bij zingeving (geestelijke verzorging)